Byl sobie Rzym....

Prezent....jednodniowa wycieczka do Rzymu...zadecydowal Lee...w zwizku z tym ze chcialam uciec przed swoimi urodzinami..no coz to mi sie nie udalo...natomiast prezent wysmienity..
coprawda weekend w pracy...jakos senek nie nadchodzil....wiec po jakiejs 1.5 godzinnej drzemce o godz 3 nad ranem Lee odebraol mnie z pod domu....6 samolot..wiec mala drzemka..dziwni ludzie troche problemow na lotnisku...10 osob na krzyz ale za to czekalismy jakies 4o min...juz nasz szlag trafial...jedna pani do odprawy...ludzie z nadbagazem i takie tam...ROme...o fuck...pada...dojerzdrzamy do centrum...zaczynma lac jak tylko wysiadamy pod coloseum..pierwszy zakup.umbrela ella ella...drugi...to samo tyle ze wieksza...milo byc w towarzystwie Lee...choc chyba oboje bylismy zmeczeni i myslami gdzies indziej...Lunch przy fontannie Traviati...czy jak to sie to tam pisze....i najsmaczniejsza pizza jaka jadla...poprostu palce lizac...nie da sie opisac...4 sery..niby nic takiego a rozplywala sie w ustach....czas na spacer...nie bylo tak jak obiecywal..nie bralismy taxuwek...poprostu spacerowalismy...ludzie...klepy...panie z  tapetami na twarzach...sklepy.... i jakos tak nadzwyczaj spokojnie jak na nas....jakas knajpka..ciastko...drink...znow jakis kosciol...ruiny....lody przy podswietlonej fontannie...i kurewski bol w biodrze...ale zapas tabletek...do tego espresso..i jakos poszlo...szkoda ze tak pozno o tym pomyslalam
i dzien sie chylil ku koncowi...znaczy sie bylo kolo 5...a mu samolot o 10...dzien przelecial przez palce...ale zostaly nie zapomniane widoki zapach...klimat...to wszystko czego mi brakowalo...nawet trudno powiedziec ze niedosyt...bo czlowiek nie zaczal sie nawet przyzwyczjac...a juz lotnisko...samolot..i w drodze do domu...mimo wszystko jedna z tych niezapomnianych przygod...ktorych mam nadzieje nigdy nie zapomniec....a teraz....
no coz szaraz zeczywistosc..Londyn praca....collage...kuwa nic sie tam nie ucze..chyba go oleje..znow jestem w nastroju zeby sie poddac...wiem ze to zle i potem  moge zalowac wiec mam wielka nadzieje ze szybko mi przejdzie ...jak nie jestem zgubiona....
CIagla walka ze soba to jest najgorsze...syzyfowe prace....nic tylko sobie odstrzelic ten glupi leb!